Frans Arts 1942, autodidact is in Gemert geboren op het adres Kruiseind 20. Daar dreef mijn moeder een kapperszaak, mijn vader was aannemer. Ik had graag een kunstopleiding willen volgen aan de Jan van Eyck Academie van Maastricht, maar vanwege gezinsomstandigheden - een te vroeg gestorven vader en een zieke moeder zat die mogelijkheid er niet in.

Ik moest een vak gaan leren en ben begonnen als aandraaier en wever en ging nadien als metselaar de bouw in. Ik heb mijzelf ook het vak van koperslager eigengemaakt. Aan het werken in de bouw kwam vanwege een slechter wordende gezondheid vroegtijdig een einde. Mijn drang om kunst te maken heeft mij er bovenop geholpen en is een blijvende drijfveer gebleven. Het maken van kunst tilde mij boven de sores uit.

Wat de schilderkunst betreft groeide mijn werk van natuurgetrouwe, realistische weergave naar meer abstracte en sterk symbolisch geladen expressievormen. In 1998 zette ik mijn schreden in een nieuwe richting, die van de digitale kunst ofwel computerkunst. Deze kunstvorm brak door in de jaren zestig van de vorige eeuw en heeft sindsdien opgang gemaakt, als ongebonden kunstuiting, die zich niet door ordening, normering, uniformiteit en stijlen laat bepalen.

Expressie en intuïtie vertalen zich in een levendig kleurgebruik en rijke evenals elementaire vormentaal, door symboliek gedragen. Ik werk van binnen uit, vanuit de talloze indrukken die in mijn onderbewustzijn zijn opgeslagen. Enkele bekende Nederlandse computer-kunstenaars waardoor ik mij geïnspireerd voel zijn Peter Struyken (1939) en Micha Klein (1964). Daarnaast voel ik mij ook aangetrokken tot het werk van Kandinsky, Klee en Miro. Ik heb mij eveneens toegelegd op de techniek van de linosnede, die een krachtige vormentaal mogelijk maakt.

Eind jaren zeventig heb ik mij voorts bekwaamd in het maken van klokken, naar eigen ontwerp, waarbij functionaliteit, techniek en vorm hand in hand gaan, met als mijn hoogtepunt een astrolabiumcalendarium. Liefst 28 functies heeft dit uurwerk, van tijdsaanduiding in minuten en uren tot de registratie van de omloop van zon en maan, van maan’s- en zonsverduisteringen, van de loop van de sterren van de dierenriem, en van de opvolging van de jaargetijden, om maar enkele functies te noemen. Alle onderdelen zijn met de hand gemaakt en elke klok vindt zijn eigen vorm.

Ik ben er trots op dat ik een koperen Michaëlbeeld heb mogen maken voor de nis boven de ingang van de huidige Jenaplanschool in De Pandelaar. Na 68 jaar heb ik daarmee de kroon mogen zetten op het werk van mijn vader, die de voormalige Michaël-school heeft gebouwd. Door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog is die nis noodgedwongen open gebleven. Op 10 december 2007 heeft het beeld van de aartsengel Michaël eindelijk zijn plaats gekregen.